di Gigi Tatti
Tziu Germiniu s’iat passau una vida de traballu in sa miniera de Ingurtosu. Fadiàt su carrighinu, traballu duru e prenu de pruineddu. Po cussu si fut amaladiu a de silicosi, chi fut sa maladia chi arrovinada is prumonis de is minadoris chi traballant ne is putzus de cussa miniera. Cun sa silicosi si pigàt una bella pensioni, mancai fut pagu su prexu, poita si ndi podiàt godi, ca fut unu tipu de maladia chi donàt problemas de arrespiratzioni chi ddu costringiàt a pigai mexinas potentis, po podi aleviai custa soferentza.Po cussu puru, meda parti de sa pensioni, essendi fiudu, ddu donàt a is tres fillus: Mauriliu, Antonellu e Milviu.
S’ùnica arrecumandatzioni fut stètia narendiddis, ca candu iat essi mortu, ddi dèpiant poni aintru de su baullu custas tres cosas: unu pachetu de sigarettas sene filtru, una scàtula de alluminus po ddas allui e unu pagheddu de dinai. Poita fut de sempri cunvintu, ca puru ca po intrai in su Paradisu tocàt a pagai sa tangenti, po essi acotzau, pròpiu comenti si fait in sa terra, candu ti serbit calincunu prexeri de genti potenti. Is fillus, duncas dd’iant promìtiu, ca cussu chi fut su disìgiu de su babbu iat essi stètiu arrespetau su prus tradu possìbili. Fut una dì trista e sene soli, candu tziu Germiniu assìstiu de is tres fillus, fut partiu po cussu viàgiu sene torrada: Meda fut sa tristesa po su babbu ch’iant sempri stimau e castiau candu fut abarrau sene pobidda. Sene ddu nai, fiant unu pagheddu dispràxius puru po cussa quota de pensioni chi dònnia mesi si pràtziant de bonus fradis. Candu fut arribàt s’agentzia “Il Paradiso”, incarrigada po su interru e c’iat postu su corpus de su mortu aintru de su baullu, is tres fradis po poderai sa promissa ch’iant fatu a su babbu, c’iant postu a scusi de totus, in sa busciaca de sa giaca de tziu Giacominu unu pachettu de sigaretas, e is aluminus de linna. Poi si fiant postus de acòrdiu po ci poni su dinai ch’iant promìtiu a su babbu, candu fut in vida.
A pustis sa discussioni po cantu poni a aintru de su baullu, si fiant acordaus po poni milla Eurus a testa. Aici, Mauriliu nd’iat bogau milla Eurus de su portafòliu e dd’iat postu in su taschinu de sa giaca de su babbu, aici puru iat fatu Antonellu. Candu fut tocau a Milviu, a scusi de is duus fradis, chi si fiant spostaus po arricì is condoliantzas de parti de parentis, scusendusì cun su babbu mortu, narendiddi ca no portàt dinai in contanti avatu, nd’iat bogau de busciaca unu blochetu de assegnus e dd’iat cumpillau scriendi: Tremilla Eurus al portatore.
Pustis, sempri a scusi de totus, c’iat postu s’assegnu aintru de su taschinu de sa giacca e nd’iat pigau is duamilla Eurus in contanti chi c’iant postu Mauriliu e Antonellu. Po nai sa beridadi, castiendi sa faci bianca de su babbu, ddi fut patu ca dd’iat fatu una castiada lègia, ma po no si fai assumbrai de su pensamentu, fut andau aundi de is fradis a saludai parentis e amigus po is condoliantzas. Cussa notti, a pustis s’interru, non arrenèsciat a pigai sonnu, si fut pentiu de su chi iat fattu, ma no fadiàt prus a arremediai. Fut abarrau oras interas, furriendusì in su lettu. Candu ci fut arrennèsciu a serrai ogu, iat bisau a su babbu chi si fut presentendi in Paradisu ananti de Santu Pedru e dd’iat cunsignau s’assegnu. Santu Pedru, dd’iat fattu firmai e dd’iat abertu sa porta, po intrai aundi intrat chi in vida si meritàt de ddoi intrai. Ma candu Santu Pedru iat biu a tziu Germiniu, alluendsì una sigareta, dd’iat amoniu, narendiddi ca in Paradisu fut proibiu a fumai. A mangianu, candu Milviu si ndi fut scidau, si fut consolau pensendi ca su Babbu fut arrennèsciu a si fai acetai s’assegnu de sa “Banca dell’Angelo custode”. A su merì fut andau a sa tumba de su babbu e dd’iat portau unu bellu matzu de orchideas, aici anati de sa tumba iat prom’tiu de ddi portai froris finas a arribai a duamilla Eurus chi nde dd’iat pigau de sa giacca. Pascì chi tocat a ddu crei, poita in sa fotografia de sa lastra de sa tumba, tziu Germiniu parrit arriendi.
© Riproduzione riservata