Un’àteru annu chentza de is funtzionis de sa Cida Santa in Santu ‘Èngiu


di Larentu Argiolas

Po mori de de s’apretu acapiau a su coronavirus giai in su 2020 eus biviu sa cida santa in d-una manera particulari. Ocannu puru, duncas, unus cantu de costumus chi faint parti de s’interessu culturali nostu ant a mancai. Puru su 2021 at a essi unu pagu tristu, assumancu po sa comunidadi santuingesa chi est costumada a bivi certas funtzionis cun intensidadi. A partiri de su domìnigu de sa parma, impari cun su giòbia, su cenàbara e su sàbudu santus chi funt de sèmpiri, intregaus a s’impreu e sa sabidoria de is cunfradas de sa Cunfraria de Santa Cruxi. A cantu si narat su canònigu Porru custa Cunfraria est sa prus antiga de bidda, e puru s’unica chi est abarrada finas a oi. S’acontèssiu prus intèndiu de custas diis est seguramenti “Su Scravamentu”, su momentu innui Gesugristu benit calau de sa cruxi. Custa rapresentatzioni sutzedit in su cenàbara santu, in sa crésia de Santa Crara, mancai a primu ddu fadiant in pratza de crésia, finas a is primus annus setanta (ma in su 2019 puru). Sa crèsia de Santa Cruxi est de su seculu XIV e, forsis, est de cussu tempus sa Cunfraria puru. Pròpiu in Santa Cruxi ddoi agataus su crocifissu, in d’una cruxi pitica de tzinnìbiri, chi benit imperau in “Su Scravamentu”, òpera de s’artista Francesco Melis de su 1745. Ma forsis su costumu santuingesu est prus antigu puru, si ddu narat unu liburu nou “Is pregadorias antigas su signu de sa devozioni” de Nicoletta Rossi e Stefano Meloni, unu traballu de circa asuba de is pregadorias e de is costumus nostus. De prus no scieus, ca in su 1920 sa sagrestia de sa crésia de Santa Crara iat pigau fogu e insandus eus pèrdiu totu s’archiviu. Apustis de su Scravamentu is cunfradas, in processioni torrant a portai su crocifissu me in sa crésia de Santa Cruxi, innui abarrat, in d’unu letu finsas a totu su sabudu. Sèmpiri in sa noti de su cenàbara santu is cunfradas abarrant a agodrai «a Deus» in sa crésia de Santa Cruxi, chi abarrat aberta, po permiti a sa genti de s’acostai e fai una pregadoria, in tempus passaus sa crésia abarràt aberta po totu sa noti, imoi giai est meda chi is cunfradas abarrant finsas a su mesunoti. A su cunfrada chi abarràt totu sa noti de su cenabara santu ddi narànt “S’obrereddu de Deus”. Su sàbudu si cuncodrat totu po su domìnigu de Pasca Manna, candu is statuas de Gesugristu e de sa Madonna partint in processioni, una de Santa Cruxi, s’àtera de Santa Crara, e s’atobiant po cussu chi est “S’Incontru”. Ocannu puru ant a mancai custus momentus. Spereus de no bivi un’àtera Pasca Manna chentza de is traditzionis nostas, spereus, diaderus, in àterus annus.

© Riproduzione riservata